$0.00
Free Shipping on All Orders Over $750
ერთი ინტერნეტ-პროვაიდერის გათიშვა საკმარისია, რომ ფილიალმა დაკარგოს VPN, ღრუბლოვანი სერვისები, IP-ტელეფონია, ონლაინ გადახდები ან მომხმარებელთა მომსახურების არხები. სწორედ ამიტომ configure redundant internet links არ არის მხოლოდ ქსელური ფუნქციის ჩართვა – ეს არის ბიზნესის უწყვეტობის დაგეგმვა, სწორი ოპერატორის არჩევა და შესაბამისი firewall-ის, როუტერისა და გადართვის ლოგიკის შეძენა.
რეზერვული ინტერნეტ-ლინკების კონფიგურაცია იწყება არქიტექტურით
ორი WAN პორტის არსებობა ავტომატურად არ ნიშნავს რეალურ რეზერვირებას. თუ ორივე კავშირი ერთსა და იმავე ოპერატორზე, ერთ ოპტიკურ მარშრუტზე ან ერთ შენობის შესასვლელზეა დამოკიდებული, ფიზიკურმა დაზიანებამ შეიძლება ორივე არხი ერთდროულად გათიშოს. პროვაიდერების, ტექნოლოგიებისა და შემოსვლის მარშრუტების დივერსიფიკაცია ისეთივე მნიშვნელოვანია, როგორც თავად მოწყობილობის კონფიგურაცია.
საწყისი, პრაქტიკული სქემა მოიცავს ძირითად ოპტიკურ ან Ethernet კავშირს და მეორე დამოუკიდებელ ISP-ს. ფილიალებისთვის ხშირად გონივრულია ფიქსირებული ინტერნეტის დამატება 4G ან 5G კავშირით. მობილური ლინკი სრულფასოვანი მუდმივი დატვირთვისთვის ყოველთვის ეკონომიური არ არის, თუმცა კრიტიკული სერვისების შესანარჩუნებლად ეფექტური რეზერვია.
დიდი ოფისის, საწყობის ან მონაცემთა ცენტრისთვის უნდა განიხილოთ ორი ფიქსირებული ოპერატორი დამოუკიდებელი ბოლო მილის ინფრასტრუქტურით. თუ საჯარო სერვისებსაც მასპინძლობთ, მაგალითად ვებპორტალს, VPN ჰაბს ან ფოსტის სისტემას, საჭიროა წინასწარ გადაწყდეს, როგორ შეინარჩუნებს ორგანიზაცია ხელმისაწვდომობას IP მისამართის ან ოპერატორის შეცვლისას.
აქტიური-პასიური თუ აქტიური-აქტიური?
აქტიური-პასიური სქემაში მთელი ტრაფიკი გადის ძირითად WAN ლინკზე. რეზერვული არხი გამოიყენება მხოლოდ მაშინ, როდესაც მოწყობილობა ადასტურებს ძირითადი კავშირის გაუმართაობას. ეს მოდელი მარტივი სამართავია, პროგნოზირებადია და მცირე ან საშუალო ორგანიზაციებისთვის ხშირად საუკეთესო არჩევანია. პოლიტიკების, NAT წესებისა და უსაფრთხოების ჟურნალების ანალიზიც უფრო მარტივია.
აქტიური-აქტიური სქემა ორივე კავშირს ერთდროულად იყენებს. მისი მიზანი მხოლოდ ავარიის გადატანა არ არის – შესაძლებელია გამტარუნარიანობის განაწილება, კონკრეტული აპლიკაციების გამოყოფა ან სხვადასხვა ფილიალის ტრაფიკის სხვადასხვა ოპერატორზე გატარება. მაგალითად, SaaS და სტუმრების Wi-Fi შეიძლება ერთ არხზე იმუშაოს, ხოლო ERP, VoIP და კორპორაციული VPN – მეორე არხზე.
ამ მოდელს აქვს ფასი და სირთულე. ორი სხვადასხვა საჯარო IP, ასიმეტრიული მარშრუტი, სესიის შენარჩუნება და აპლიკაციების ქცევა წინასწარ შესამოწმებელია. უბრალო round-robin გადანაწილებამ შეიძლება პრობლემები შექმნას ბანკის პორტალებთან, VPN სესიებთან ან იმ სერვისებთან, რომლებიც ერთსა და იმავე გამომავალ IP მისამართს ელიან. ამიტომ აქტიური-აქტიური არჩევანი უნდა დაეყრდნოს რეალურ მოთხოვნას და არა მხოლოდ ორივე არხის „გამოყენების“ სურვილს.
რას ამოწმებს ფეილოვერი რეალურად
ცუდი კონფიგურაციის ერთ-ერთი ყველაზე ხშირი შემთხვევაა WAN ინტერფეისის სტატუსის შემოწმება. კაბელი შეერთებულია და პორტი აქტიურია, მაგრამ პროვაიდერის upstream ქსელი ან DNS არ მუშაობს. ასეთ დროს firewall-ს შეიძლება ეგონოს, რომ მთავარი ხაზი გამართულია და ტრაფიკი დაკარგულ მარშრუტზე გააგზავნოს.
სწორი health check ამოწმებს ინტერნეტამდე რეალურ წვდომას. ამისთვის გამოიყენება რამდენიმე სტაბილური სამიზნე: ოპერატორის gateway, სანდო საჯარო IP მისამართი და საჭიროების შემთხვევაში DNS ან HTTPS მოთხოვნა. ერთი სამიზნე საკმარისი არ არის, რადგან შეიძლება კონკრეტულად ის სერვისი იყოს მიუწვდომელი.
მონიტორინგის ინტერვალი და შეცდომის ზღვარი ფრთხილად უნდა შეირჩეს. ზედმეტად აგრესიული შემოწმება წამიერი პაკეტების დანაკარგის გამო არხებს ხშირად გადაართავს. ზედმეტად ნელი ლოგიკა კი მომხმარებლებს ხანგრძლივ შეფერხებას უტოვებს. პრაქტიკაში საჭიროა გაითვალისწინოთ როგორც failover-ის დრო, ასევე დაბრუნების დრო – რამდენ ხანში უნდა აღდგეს ძირითადი ლინკი მას შემდეგ, რაც ის ნამდვილად დასტაბილურდება.
მარშრუტები, NAT და DNS
რეზერვული WAN-ის ჩართვის შემდეგ აუცილებლად გადაამოწმეთ default route-ის პრიორიტეტები. აქტიური-პასიური სქემაში ძირითად კავშირს უფრო მაღალი პრიორიტეტი აქვს, ხოლო მეორე არხი გამოიყენება მხოლოდ health check-ის წარუმატებლობის შემდეგ. SD-WAN ფუნქციები ამ პროცესს ამარტივებს, რადგან მარშრუტის არჩევა შეიძლება შეფერხების, jitter-ისა და პაკეტების დანაკარგის მიხედვითაც მოხდეს.
NAT წესები ორივე WAN ინტერფეისისთვის უნდა არსებობდეს. წინააღმდეგ შემთხვევაში, გადართვისას შიდა მომხმარებლები შეიძლება ვერ გავიდნენ ინტერნეტში, მიუხედავად იმისა, რომ ახალი მარშრუტი სწორად აირჩა. შემომავალი სერვისები დამატებით ყურადღებას მოითხოვს: თუ დისტანციური თანამშრომლები VPN-ით უკავშირდებიან ოფისს, მათ უნდა იცოდნენ მეორე კავშირის მისამართი ან გამოიყენოთ DNS მექანიზმი, რომელიც აქტიურ მისამართს სწრაფად განაახლებს.
თუ იყენებთ site-to-site VPN-ს, გადაამოწმეთ, შეუძლია თუ არა მეორე მხარეს ალტერნატიულ peer მისამართზე გადასვლა. ზოგი კონფიგურაცია მხოლოდ ერთ სტატიკურ endpoint-ს ეყრდნობა. ამ შემთხვევაში ინტერნეტის ფეილოვერი მუშაობს, მაგრამ ფილიალებს შორის გვირაბი არ აღდგება, რაც ბიზნესისთვის იგივე მასშტაბის შეფერხებაა.
მოწყობილობის შერჩევა WAN რეზერვირებისთვის
რეზერვული კავშირი უნდა მართოს იმ მოწყობილობამ, რომელსაც საკმარისი წარმადობა აქვს ჩართული უსაფრთხოების ფუნქციებით. მხოლოდ firewall-ის პორტების რაოდენობას ნუ დაეყრდნობით. IPS, ანტივირუსი, SSL inspection, VPN, web filtering და SD-WAN ერთდროულად ამცირებს რეალურ throughput-ს. შესყიდვის დროს ითხოვეთ მაჩვენებლები იმ რეჟიმისთვის, რომელსაც რეალურად გამოიყენებთ.
Fortinet FortiGate სერიები ხშირად გამოიყენება მაშინ, როდესაც საჭიროა firewall, SD-WAN, VPN და threat protection ერთ პლატფორმაზე. Cisco, Juniper და Huawei-ის გადაწყვეტილებები შეიძლება იყოს შესაბამისი გარემოსთვის, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც ორგანიზაციას უკვე აქვს კონკრეტული მწარმოებლის ქსელური სტანდარტი, ცენტრალიზებული მართვა ან გამოცდილი ადმინისტრაციული გუნდი. მცირე ინსტალაციაში ბიზნეს-კლასის როუტერი შეიძლება საკმარისი იყოს, მაგრამ უსაფრთხოების პოლიტიკებისა და ჟურნალების მოთხოვნამ ხშირად firewall უფრო სწორი არჩევანი გახადოს.
შეამოწმეთ მინიმუმ ორი WAN ინტერფეისი, საჭირო SFP ან Ethernet ტიპი, 4G/5G მოდემის ან USB კავშირის მხარდაჭერა, IPsec throughput, ლიცენზიები და ცენტრალური მართვის შესაძლებლობა. ასევე წინასწარ განსაზღვრეთ, სჭირდება თუ არა მოწყობილობას მაღალი ხელმისაწვდომობა. ორი ISP ვერ დაიცავს ბიზნესს, თუ ერთადერთი firewall ან მისი კვების წყარო მწყობრიდან გამოვა.
GreenCode Tech-ის მსგავსი ერთიანი ტექნოლოგიური მომწოდებლისგან შესყიდვისას სასარგებლოა ერთ შეკვეთაში დააკავშიროთ firewall, შესაბამისი SFP მოდულები, LTE/5G მოწყობილობა, კაბელები და სათადარიგო კვების კომპონენტები. ეს ამცირებს შეუთავსებელი აქსესუარის ან დაგვიანებული მიწოდების რისკს, განსაკუთრებით მრავალფილიალიან პროექტებში.
ტესტირება, რომელიც უნდა ჩატარდეს ჩაბარებამდე
კონფიგურაცია დასრულებულად მხოლოდ მაშინ ითვლება, როდესაც ის კონტროლირებულად გამოიცადა. სამუშაო საათებში კაბელის უბრალოდ ამოღება არასაკმარისი ტესტია, რადგან რეალურ გაუმართაობებს სხვადასხვა ფორმა აქვს. ჩაბარების დოკუმენტში დააფიქსირეთ ტესტის შედეგები, დრო და პასუხისმგებელი პირი.
შეამოწმეთ შემდეგი სცენარები:
- ძირითადი WAN პორტის სრული გათიშვა და ინტერნეტის აღდგენის დრო.
- upstream წვდომის დაკარგვა მაშინ, როცა Ethernet პორტი კვლავ აქტიურია.
- ძირითადი არხის დაბრუნება და კონტროლირებული failback.
- VPN გვირაბების, VoIP ზარების, კრიტიკული SaaS სისტემებისა და დისტანციური წვდომის ქცევა გადართვისას.
- ორივე პროვაიდერის გამოყენებისას ლოგების, NAT მისამართების და უსაფრთხოების პოლიტიკების სწორი მუშაობა.
ტესტირებისას დააკვირდით არა მხოლოდ ping-ს. გახსენით ბიზნესისთვის მნიშვნელოვანი ვებაპლიკაცია, შეამოწმეთ DNS, განახორციელეთ სატესტო ზარი და დააკვირდით firewall-ის მოვლენებს. ერთი ან ორი დაკარგული პაკეტი შეიძლება მისაღები იყოს, ხოლო ხუთწუთიანი VPN გათიშვა – არა.
ოპერაციული კონტროლი კონფიგურაციის შემდეგ
რეზერვული ლინკი ხშირად უყურადღებოდ რჩება, რადგან ყოველდღიურად არ გამოიყენება. სწორედ ამიტომ საჭიროა მონიტორინგი, რომელიც აცნობებს IT გუნდს პაკეტების დანაკარგზე, მაღალი latency-ზე, WAN ცვლილებაზე და ხანგრძლივ მუშაობაზე რეზერვული არხით. თვიური მოკლე ტესტი დაგეხმარებათ დროულად გამოავლინოთ შეცვლილი SIM ბარათის ტარიფი, დასრულებული ლიცენზია, ოპერატორის ახალი მოწყობილობა ან დაუგეგმავად შეცვლილი IP მისამართი.
დოკუმენტაციაში შეინახეთ ოპერატორების საკონტაქტო ინფორმაცია, WAN პარამეტრები, საჯარო IP მისამართები, VLAN-ები, VPN endpoint-ები, NAT წესები და აღდგენის პროცედურა. როცა ინციდენტი ღამის საათებში ხდება, ზუსტი ჩანაწერი ხშირად უფრო ღირებულია, ვიდრე რთული კონფიგურაცია.
რეზერვული ინტერნეტი ეფექტურია მაშინ, როცა ის ორგანიზაციის პრიორიტეტებს ასახავს: კრიტიკულ ტრაფიკს იცავს, არასაჭირო ხარჯს არ ქმნის და მისი მუშაობა გაზომვადია. დაიწყეთ იმ სერვისების ჩამონათვლით, რომელთა გაჩერებაც მიუღებელია, შემდეგ კი შეარჩიეთ ოპერატორი, არქიტექტურა და მოწყობილობა, რომელიც ამ მოთხოვნას რეალურად უძლებს.