Fortinet თუ Cisco ფაიერვოლი – რა აჯობებს

როცა შესყიდვის გუნდს ან IT ადმინისტრატორს ერთი კითხვა უდგას მაგიდაზე – fortinet თუ cisco ფაიერვოლი – პასუხი თითქმის არასოდეს არის მხოლოდ ბრენდზე დამოკიდებული. არჩევანი ჩვეულებრივ წყდება იმაზე, რა ტიპის ქსელს იცავთ, რამდენად პატარა ან დიდი გარემო გაქვთ, რა დონის ხილვადობა გჭირდებათ, ვინ მართავს ინფრასტრუქტურას და რამდენად მნიშვნელოვანია ლიცენზირების პროგნოზირებადობა.

ეს ორი მწარმოებელი სხვადასხვა ტიპის მყიდველისთვის ერთნაირად ცნობილია, მაგრამ პრაქტიკაში ხშირად განსხვავებულ მოთხოვნებს უკეთ პასუხობენ. თუ ორგანიზაციას სჭირდება სწრაფად გასაშლელი, მკაფიოდ მართული და მაღალი წარმადობის უსაფრთხოების პლატფორმა, არჩევანი ერთ მხარეს იხრება. თუ გარემო უკვე ძლიერ არის მიბმული Cisco-ს ქსელურ ეკოსისტემაზე, მეორე მხარე შეიძლება უფრო ლოგიკური იყოს. ამიტომ კითხვას – fortinet თუ cisco ფაიერვოლი – სწორი პასუხი აქვს მხოლოდ კონტექსტში.

Fortinet თუ Cisco ფაიერვოლი – მთავარი განსხვავება

Fortinet-ის ფაიერვოლები, განსაკუთრებით FortiGate სერია, ხშირად ფასდება იმით, რომ ერთ მოწყობილობაში აერთიანებს რამდენიმე უსაფრთხოების ფუნქციას შედარებით ეფექტური წარმადობით. ბევრი ბიზნესი ამას ხედავს როგორც პრაქტიკულ არჩევანს ფილიალებისთვის, საშუალო ზომის ოფისებისთვის და იმ გარემოებისთვის, სადაც უსაფრთხოებასთან ერთად მარტივი ადმინისტრირებაც მნიშვნელოვანია.

Cisco-ს შემთხვევაში ფაიერვოლი ხშირად არ განიხილება იზოლირებულად. ის უფრო ფართო ინფრასტრუქტურის ნაწილია, სადაც switching, routing, identity, VPN, endpoint და ცენტრალიზებული პოლიტიკებიც ერთად მუშაობს. ასეთ დროს Cisco-ს არჩევანი ხშირად ძლიერდება არა იმიტომ, რომ მხოლოდ ფაიერვოლია კარგი, არამედ იმიტომ, რომ მთელ არქიტექტურაში უკეთ ჯდება.

სწორედ აქ არის მთავარი განსხვავება. Fortinet უფრო ხშირად მოიგებს მაშინ, როცა მყიდველი ეძებს ძლიერი ფუნქციონალისა და ღირებულების კარგ ბალანსს. Cisco კი ხშირად იმარჯვებს მაშინ, როცა ბიზნესს უკვე აქვს Cisco-ზე აწყობილი ქსელი და სურს მართვა ერთ ეკოსისტემაში შეინარჩუნოს.

წარმადობა და უსაფრთხოების ფუნქციები

ფაიერვოლის შერჩევისას მხოლოდ firewall throughput-ის ციფრი საკმარისი არ არის. რეალურ გარემოში მნიშვნელობა აქვს ჩართულია თუ არა IPS, SSL inspection, application control, anti-malware და სხვა სერვისები. სწორედ აქ იწყება რეალური შედარება.

Fortinet-ს ბაზარზე ძლიერი პოზიცია აქვს იმით, რომ უსაფრთხოების სერვისების ჩართვის შემდეგაც ხშირად ინარჩუნებს კარგ წარმადობას. ეს განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია იმ კომპანიებისთვის, რომლებიც ინტერნეტ არხის დატვირთვას ზრდიან, იყენებენ ბევრ cloud აპლიკაციას და არ უნდათ, რომ security stack-მა ქსელი შეანელოს. FortiGate მოწყობილობებს ხშირად სწორედ ამ ოპტიმიზაციის გამო ირჩევენ.

Cisco-ს ძლიერი მხარეა პოლიტიკის კონტროლი, threat intelligence-თან ინტეგრაცია და კომპლექსურ გარემოში უფრო ღრმა არქიტექტურული კონტროლი. თუმცა კონკრეტულ მოდელებს შორის განსხვავება დიდია. მცირე და საშუალო გარემოში არჩევანი უნდა გაკეთდეს არა ბრენდის სახელით, არამედ ზუსტი მოდელის, ჩართული სერვისებისა და რეალური დატვირთვის სცენარით.

თუ თქვენი პრიორიტეტია მაქსიმალური წარმადობა იმავე ბიუჯეტში, Fortinet ხშირად ძალიან კონკურენტულია. თუ პრიორიტეტია Cisco გარემოსთან მაქსიმალური თავსებადობა და ერთიანი პოლიტიკის მართვა, Cisco უფრო ბუნებრივი კანდიდატია.

SSL inspection-ის საკითხი

ბევრ კომპანიაში პრობლემა სწორედ აქ ჩნდება. როდესაც დაშიფრული ტრაფიკის ანალიზი აქტიურდება, ფაიერვოლის რესურსი ბევრად უფრო სწრაფად იტვირთება. ამიტომ მოწყობილობის შერჩევა უნდა მოხდეს იმ რეალური სცენარით, რომელშიც SSL inspection გამოყენებული იქნება. ქაღალდზე მაღალი მაჩვენებელი პრაქტიკაში ყოველთვის იგივეს არ ნიშნავს.

მართვა, კონფიგურაცია და ყოველდღიური ოპერირება

თუ უსაფრთხოების გუნდი პატარაა, მართვის სიმარტივე პირდაპირი ბიზნეს-ფაქტორია. Fortinet-ის მართვის ინტერფეისი ბევრ ადმინისტრატორს პრაქტიკულად და სწრაფად გასაგებად მიაჩნია. ყოველდღიური ამოცანები, პოლიტიკის ცვლილებები, VPN-ის დაყენება და მონიტორინგი შედარებით სწრაფად სრულდება, განსაკუთრებით იმ შემთხვევაში, თუ გუნდს უკვე აქვს FortiOS გამოცდილება.

Cisco-ს მართვის მოდელი ძლიერია, მაგრამ ზოგჯერ უფრო მეტ დაგეგმვას და ცოდნას მოითხოვს. განსაკუთრებით მაშინ, თუ საქმე ეხება უფრო ფართო უსაფრთხოების ეკოსისტემასთან ინტეგრაციას. გამოცდილი ქსელური და უსაფრთხოების გუნდებისთვის ეს პრობლემა არ არის. პირიქით, მათთვის ეს შეიძლება უპირატესობაც იყოს, რადგან მეტი კონტროლის შესაძლებლობას იძლევა.

აქ მნიშვნელოვანი კითხვაა – ვის ხელში იქნება ადმინისტრირება? თუ ფაიერვოლს ერთი ან ორი სისტემური ადმინისტრატორი მართავს და მათ სჭირდებათ სწრაფი რეაგირება, Fortinet ხშირად ნაკლებ friction-ს ქმნის. თუ ორგანიზაციას ჰყავს ძლიერი ქსელური გუნდი და უკვე მუშაობს Cisco-ის სტანდარტებით, Cisco-ს დანერგვა უფრო თანმიმდევრულია.

ლიცენზირება და ხარჯების დაგეგმვა

ფაიერვოლის ფასი თითქმის არასოდეს მთავრდება მხოლოდ მოწყობილობით. საჭიროა გაითვალისწინოთ უსაფრთხოების სერვისები, მხარდაჭერა, განახლებები, ცენტრალიზებული მართვა და ზოგჯერ დამატებითი მოდულებიც. სწორედ აქ იცვლება საერთო ღირებულების სურათი.

Fortinet-ის მოდელები ხშირად ბიზნესებისთვის მიმზიდველია იმიტომ, რომ მოწყობილობა და უსაფრთხოების ფუნქციები კომბინირებულად უფრო კონკურენტულ ბიუჯეტში ჯდება. საშუალო ზომის კომპანიებისთვის ეს კრიტიკულია, რადგან მათ უნდათ არა მხოლოდ ცნობილი ბრენდი, არამედ პროგნოზირებადი ხარჯიც.

Cisco-ს შემთხვევაში საერთო ღირებულება შეიძლება გამართლდეს მაშინ, როცა დანარჩენი ინფრასტრუქტურაც Cisco-ზეა აგებული. ასეთ დროს ინტეგრაციის სარგებელი ნაწილობრივ აბალანსებს უფრო მაღალ ინვესტიციას. მაგრამ თუ Cisco-ს ფაიერვოლი ცალკე უნდა დაინერგოს ჰეტეროგენულ გარემოში, მყიდველმა უნდა დაინახოს ზუსტად რაში იხდის მეტს.

შესყიდვის ეტაპზე სწორი მიდგომაა სამი ციფრის შედარება – საწყისი ფასი, 3-წლიანი ოპერაციული ხარჯი და 5-წლიანი სრული ღირებულება. მხოლოდ ერთის ნახვა ხშირად შეცდომაში შეგიყვანთ.

რომელი ჯობია მცირე, საშუალო და დიდ ორგანიზაციაში

მცირე და საშუალო ბიზნესისთვის, სადაც ერთ მოწყობილობაზე VPN, web filtering, IPS და application control უნდა იმუშაოს, Fortinet ხშირად ძალიან პრაქტიკული არჩევანია. ამ სეგმენტში ფასი, წარმადობა და ადმინისტრირების სისწრაფე რეალურად იგრძნობა.

საშუალო და დიდ ორგანიზაციებში სურათი უფრო მრავალფეროვანია. თუ არსებობს რამდენიმე ფილიალი, SD-WAN მოთხოვნები, ცენტრალიზებული პოლიტიკები და შეზღუდული IT რესურსი, Fortinet ისევ ძლიერ კონკურენციას უწევს. განსაკუთრებით მაშინ, როცა საჭიროა სწრაფი rollout და სტანდარტიზაცია.

დიდ კორპორაციულ გარემოში, სადაც უკვე გამოიყენება Cisco switching, routing, identity და სხვა უსაფრთხოების პროდუქტები, Cisco-ს ფაიერვოლი ხშირად უკეთ ჯდება არსებულ არქიტექტურაში. აქ შესყიდვა მხოლოდ feature comparison აღარ არის. აქ საუბარია ოპერაციულ მოდელზე, გუნდის ცოდნაზე და vendor strategy-ზე.

Fortinet თუ Cisco ფაიერვოლი ფილიალების ქსელისთვის

ფილიალების ინფრასტრუქტურაში ხშირად მთავარი მოთხოვნაა დაბალი შეფერხებით დაცვა, VPN სტაბილურობა, მარტივი მართვა და სწრაფი გამოცვლა დაზიანების შემთხვევაში. ამ გარემოში Fortinet-ის პრაქტიკულობა ბევრ მყიდველს მოსწონს. Cisco კი ძლიერი არჩევანია მაშინ, როცა ყველა ფილიალი უკვე ცენტრალური Cisco პოლიტიკის ნაწილია და ორგანიზაცია ცდილობს სტანდარტიზაცია არ დაარღვიოს.

მხარდაჭერა, ხელმისაწვდომობა და შესყიდვის რეალობა

ქაღალდზე საუკეთესო პლატფორმაც კი ცუდ არჩევანად იქცევა, თუ საჭირო მოდელი დროულად არ არის ხელმისაწვდომი ან განახლების ციკლი შეფერხებულია. ბიზნეს-შესყიდვაში მიწოდების დრო, ოფიციალური არხი, გარანტიის პირობები და მოდელების რეალური ხელმისაწვდომობა ისეთივე მნიშვნელოვანია, როგორც throughput ან security features.

ამიტომ ფაიერვოლის არჩევისას მყიდველმა უნდა შეაფასოს არა მხოლოდ vendor, არამედ მიწოდების პარტნიორიც. როცა საჭიროა რამდენიმე ერთეულის ერთდროული შეძენა, პროექტული კომპლექტაცია ან ალტერნატიული მოდელის სწრაფად მოძიება, ძლიერი დისტრიბუციული შესაძლებლობა აშკარა უპირატესობაა. სწორედ ამ ტიპის შესყიდვებში ადგილობრივი და საერთაშორისო მომარაგების არხების კომბინაცია განსაკუთრებით ფასობს.

თუ კომპანია გეგმავს ქსელის განახლებას უახლოეს პერიოდში, კარგი პრაქტიკაა წინასწარ გადაამოწმოს არა მხოლოდ არჩეული მოწყობილობა, არამედ შესაბამისი ლიცენზიები, support term და შესაძლო replacement ვარიანტებიც. ეს ამცირებს გაუთვალისწინებელ შეყოვნებას.

საბოლოო არჩევანი – როდის Fortinet და როდის Cisco

თუ პასუხი გჭირდებათ პირდაპირ, Fortinet ხშირად უფრო ძლიერი არჩევანია მაშინ, როცა ეძებთ კარგ წარმადობას, მდიდარ უსაფრთხოების ფუნქციებს, მარტივ მართვას და უფრო მოქნილ ღირებულებას ერთ პლატფორმაში. ეს განსაკუთრებით ეფექტურია SMB, branch და საშუალო ზომის კორპორაციულ გარემოში.

Cisco უფრო ლოგიკურია მაშინ, როცა თქვენი ორგანიზაცია უკვე აგებულია Cisco ინფრასტრუქტურაზე, გუნდი მუშაობს Cisco ოპერაციული მოდელით და ფაიერვოლი უნდა გახდეს იმავე ეკოსისტემის ნაწილი. ასეთ შემთხვევაში ინტეგრაცია და მართვის ერთიანობა შეიძლება უფრო ღირებული იყოს, ვიდრე მოწყობილობის ცალკეული ფასის შედარება.

თუ ჯერ კიდევ ღიაა კითხვა – fortinet თუ cisco ფაიერვოლი – დაიწყეთ არა ბრენდით, არამედ თქვენი გარემოს ოთხი პარამეტრით: რეალური ტრაფიკი ჩართული უსაფრთხოების სერვისებით, ადმინისტრირების რესურსი, 3-5 წლიანი ბიუჯეტი და არსებული ქსელური არქიტექტურა. როცა ეს ოთხი ფაქტორი ნათელია, სწორი არჩევანიც სწრაფად ჩანს. და როცა შესყიდვა უნდა მოხდეს დროულად, სწორი შედეგი ხშირად იწყება იმით, რომ ზუსტი მოდელი ხელმისაწვდომია მაშინ, როცა ის რეალურად გჭირდებათ.